Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/13220 K.2018/4705

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davacı ...'in davası yönünden reddine, diğer davacıların davası yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'in, kızı ...'in yönetimindeki ve davacılardan ...'in mülkiyetindeki ... plakalı aracıyla ... sınırları içerisinde 24.01.2015 tarihinde karıştığı kazada vefat ettiğini, söz konusu aracın davalı şirkete zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında sigortalı olduğunu, davacılardan İbrahim'in vefat eden ...'nin eşi, ...'ın ...'nin oğlu, ...ve ...'nin ise ...'nin baba ve annesi olarak ölen şahsın desteğinden yoksun kaldıklarını, sigorta şirketine başvurunun sonuçsuz kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, her bir davacı için 250’ şer TL destek tazminatının kaza tarihinden itibaren Merkez Bankasının avans işlemlerinde uyguladığı faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekil cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı ...'in davasının reddine, diğer davacıların davasının kabulü ile, davacı ... için 106.658,91 TL, davacı ... için 11.341,83 TL, davacı ... için 11.341,83 TL destekten yoksun kalma tazminatının 13/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1.maddesinde, “İşletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”.

85/1 maddesinde, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.”, 85/son maddesinde ise, “işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş,

Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1. maddesinde de, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda açıklanan madde hükümlerinden, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dâhilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.

Ayrıca TTK'nin 92. ve ZMSS Genel Şartlarının A.3.b. maddesinde, "işleten tarafından ileri sürülecek tazminat taleplerinin" teminat kapsamı dışında kalacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olaya bakıldığında, davacılardan İbrahim 05 RE 506 plaka sayılı (sigortalı) aracın işleteni konumunda olduğundan, davalı ... şirketi karşısında 3. kişi olarak kabul edilemez. Bir başka deyişle işleten davacı ...’in işleten olarak kendi sorumluluğunu üstlenen davalı ... şirketinden tazminat talebinde bulunması hukuken mümkün değildir. Zira ZMSS şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına almaktadır.

Bu nedenle mahkemece, davacılardan İbrahim’in (kendi adına asaleten) açmış olduğu dava yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.