Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/13239 K.2019/5626

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 14.01.2014 tarihinde meydana gelen çift taraflı kaza sonucunda davacının yolcu olarak bulunduğu araç içinde hayatını kaybettiğini, ... Ağır Ceza Mahkemesinde açılan ... K. sayılı kararı ile davada, ölen otomobil sürücüsü ... 'ün asli, karşı araç sürücüsünün ise tali kusurlu olduğuna karar verildiğini, müvekkili anne ...'ın çocuğu Yadigar’ın desteğinden yoksun kaldığını, ölen şoför ... ’ün kullandığı ... plaka nolu otomobilin davalı ... Genel Sigorta AŞ'ye ZMSS poliçesi ile sigortalı bulunduğunu belirterek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, destek ilişkisinin varlığının tespit edilemediği gerekçesi ile davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatı 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/11. maddesinde (6098 Sayılı BK'nın 49 vd. maddeleri) düzenlenmiş olup, "Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir." şeklinde hükme bağlanmıştır.

Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse TBK gereğince uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ..., desteğin annesi olup kızının ölümünden dolayı destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir. Mahkemece davacı anne Ümüş'ün, müteveffa çocuğu Yadigar ile arasında fiili bir destek ilişkisi olduğunun ve annenin destek ihtiyacı içerisinde bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatının reddine hükmedilmiştir. Oysa evli evlat olan murislerin de anne ve babalarına destek olmaları hayatın olağan akışı gereğidir.

0 an fiilen destek olunamasa da, ileride destek olunması muhtemeldir. Kaldı ki, yoksun kalınan destek sadece parasal yardım olarak düşünülemez. Evladın hafta sonlarında, bayram günlerinde vs. anne ve babayı ziyareti, her türlü hastalık ve sair sıkıntılarında yardımlarına koşması, onlara bakması da destek kapsamında değerlendirilmelidir.

Bu durumda, mahkemece davacı anne Ümüş'ün delilleri toplandıktan sonra, aktüer bilirkişisinden alınacak raporun sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.