KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/13697 E., 2019/5841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; davalı ... şirketine zornulu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan aracın 01/09/2010 tarihinde, sürücüsü ... sevk ve idaresindeyken, asli kusurlu olarak ...
Işık sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde çift taraflı, ölümlü ve yaralamalı trafik kazası meydana geldiğini, kazada müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini, davalıya sürücü ve işletenin bulunduğu aracın sigortacısı sıfatıyla dava açıldığını, müvekkillerinin murislerini kaybetmekten dolayı tarifsiz acı ve üzüntü yaşadıklarını, mahrum kaldıkları desteğin zararının telafisi gerektiğini, açıklanan nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik, eş için 2.000,00 TL,
çocukların her biri için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL destekten yoksunluk tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasının ıslah dilekçesi de dikkate alınarak
kabulüne, davacı ... yönünden 95.716,05 TL, ... yönünden 25.520,69 TL, ... yönünden 18.384,54 TL, ... yönünden 14.410,77 TL, ... yönünden 9.289,43 TL, ... yönünden 6.295,91 TL, ... yönünden 3.702,17 TL olmak üzere toplam 181.319,56 TL'nin davalı yandan alınıp, kendi adına asaleten çocuklarına velayaten davacı ...'ya ödenmesine, dava tarihinden itibaren hükmedilen miktarlara değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/13697, K. 2019/5841, 9 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama