Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/14468 K.2019/6015

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kabulüne dair hükmün süresi içerisinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 07.12.2012 tarihinde, ... 'ın kullandığı ... plakalı araçla, karşıdan gelen ... plakalı minibüse çarpması sonucunda, ... plakalı minibüste yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiğini, kazada ... plakalı aracın kusurlu olduğunu, vefat eden ... 'ın, davacılardan Emine'nin eşi, Yeliz ve Muhammet'in babası olduğunu, eşini ve babasını kaybeden davacıların destekten yoksun kaldığını beyanla; fazlaya ilişkin tüm dava ve talep hakları saklı kalmak kaydı ile ... için 800,00 TL, ... için 100,00 TL, ... için 100,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma sigorta tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ... için 35.544,80 TL ve ... için 7.114,00 TL olmak üzere toplam 42.658,80 TL nin destekten yoksun kalma tazminatının 18.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı dan tahsiline, ... için açılan davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar desteğin eşi ve çocuklarıdır.Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak her bir davacı yönünden lehine hükmedilen tazminat miktarına göre kendisini vekille temsil ettiren davacılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti taktiri gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ve bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.