Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/14621 K.2018/1184

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın ve birleşen asıl davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... ilçesinde maddi hasarlı meydana gelen kazada iki adet ineğinin telef olduğunu, kazanın oluşumunda davalı araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, kazanın taşıt trafiğine kapalı bir alanda meydana geldiğini, haksız fiil nedeniyle meydana gelen 14.500,00 TL zararın fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili; kusurlu tarafın hayvanlarını başı boş bırakan davacı olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davacılar vekili; ...’ın sevk ve idaresindeki araçta meydana gelen hasar bedelini, olay nedeni ile davacı ...’nin yaralanmasından dolayı yapmış oldukları hastane masraflarını, ... için 8.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.Birleşen dosyada davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;

asıl davanın davacısının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 5.720,00 TL'nin dava tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen dosyanın davacısının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 7.912,73 TL’nin olay tarihi olan 05/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacı ...'a verilmesine,

fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen dosyanın davacısının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı ... için 500,00 TL, davacı ... için 4.000,00 TL ve davacı ... için 500,00 TL olmak üzere toplamda 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, asıl davacı-birleşen davalı vekili ile asıl davalı-birleşen davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeni ile maddi tazminat, manevi tazminat ve araçta meydana gelen hasarın tazmini isteminden ibarettir.Asıl davada davacı ... vekilinin ve birleşen davada davacılar vekilinin kusura yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;Somut olayda alınan Trafik Polis Memurunun 28/06/2011 havale tarihli raporunda ... plakalı araç sürücüsü ...’ın yol zeminin bozuk, durma mesafesini ayarlamanın zor, kaza yerinin mücavir alan, yol yapım ve onarım alanı olduğunu göz önünde bulundursaydı bu kazanın olmayacağını, aksine hareketle 2918 sayılı K.Y.T.K.'nın 84. maddesinde yer alan 52/1-a kuralını da ihlal ettiğini,

telef olan iki ineğin sahibi ... her ne kadar yol yapım ve çalışması olsa da kaza mahallinin karayolu olduğuna dikkat etseydi ve hayvanlarını başıboş olarak karayolunda kontrolsüz bırakmasıydı bu kazanın meydana gelmeyeceğini, aksine hareketle telef olan ineklerin sahibi ...’in 2918 sayılı K.Y.T.K'nın 84. maddesinde yer alan ve diğer kusurlardan sayılan 69/2 kuralını ihlal ettiğini, bu kazanın oluşunda ... plakalı oto sürücüsü ...'ın 8/5 kusurlu olduğunu, başıboş hayvan sahibi ...'in 8/3 kusurlu olduğu kanaatinde olduğunu belirtmiştir.Makina, Trafik Polisi ve Veteriner Bilirkişi Heyetinin 31/05/2013 havale tarihli ortak ek raporlarında.

Makine Mühendisi ve Trafik Polisi bilirkişiler, kazada %40 oranında hayvan sahibinin kusurlu olduğunu, %60 oranında araç sürücüsünün kusurlu olduğunu belirtmiştir.08/11/2013 havale tarihli Adli Tıp Kurumunun raporunda ise; davalı sürücü ... idaresindeki araç ile geceleyin, aydınlatması mevcut olmayan mahalde stabilize zeminli yolda seyrini sürdürürken hızını meskun mahal şartlarına ve far ışığı altındaki görüş durumuna göre ayarlamamış, bu haliyle seyrini sürdürürken önünde, seyir şeridinde ilerlemekte olan davacının maliki olduğu büyükbaş hayvanları hızından dolayı zamanında fark edemeyip, bu hayvanlara tedbirsizce çaptığını,

olayda dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı hareketleriyle tali kusurlu olduğunu, geceleyin aydınlatma mevcut olmayan mahalde davalının seyir şeridinde büyükbaş hayvanlarını bulundurmasının kazanın asli sebebini oluşturduğunu, bu itibarla maliki olduğu hayvanları başıboş bırakarak kazanın meydana gelmesine zemin hazırlayan davacı hayvan sahibi ...’in olayda asli derecede kusurlu olduğu belirtilmiştir.

18/15/2015 havale tarihli Adli Tıp Kurumu ek raporunda özetle; davalı sürücü ...'ın %40 oranında kusurlu olduğu davacı ...'in %60 oranında kusurlu oldukları tespit edilmiştir.Mahkemece hükme esas alınan ATK Trafik İhtisas Dairesi raporu ile dosyada mevcut diğer bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporları arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünden dinlenilen tanık beyanları, tespit dosyası, araçların modeli, kaza yeri ve çarpma noktaları değerlendirilmesi suretiyle gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

3-Asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacının zararı hesaplanırken ölen hayvanların etinin satıldığı hususu üzerinde durularak tarafların sunmuş olduğu deliller değelendirilerek veteriner bilirkişiden bu konuda ek rapor alınmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün asıl dosya davalısı lehine bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davacı-birleşen davalı vekili ile asıl davalı-birleşen davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,