Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/1496 K.2017/9661

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14/11/2005 tarihinde, davalıların trafik sigortacısı, işleten ve sürücü olduğu aracın davacıların murisi yaya ...'a çarpması ile meydana gelen trafik kazası sonucu desteğin vefat ettiğini, kazanın oluşumunda kusurun davalı sürücü ...'de olduğunu, davacıların maddi ve manevi destekten yoksun kaldığını belirterek 5.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 80.000.00 TL manevi tazminatın şirketi haricindeki davalılardan faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacıların maddi tazminat davalarının kabulü ile davacı ... için 4.360,98 TL, davacı ... için, 2.117,84 TL, davacı ... için, 5.601,28 TL olmak üzere toplam 12.080,10 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabul kısmen reddi ile davacı ... için, 20.000,00 TL, davacı ... için, 10.000,00 TL, davacı ... için, 10.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın, davalılar ... ve ... A.Ş.'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar ... ve ...A.Ş vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Hakim, manevi tazminata 6098 Sayılı TBK 56. madde (eski Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi) hükmüne göre, özel durumları göz önünde tutarak adalete uygun olarak hükmeder. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Bu durumda hükmedilen manevi tazminat miktarı, somut olayın özellikleri, kaza tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olayın meydana gelmesindeki etkiler gibi hususlar birlikte değerlendirilerek belirlenmelidir.

Somut olayda; olayın oluş şekli, kaza tarihi bir arada değerlendirildiğinde davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarları bir miktar fazladır.