Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/15186 K.2018/6322

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin murisi dava dışı Finansbank Kütahya Şubesinden kredi çektiğini ve çekmiş olduğu bu krediden dolayı davalı tarafından 09/10/2014 tarih 9396455 numaralı poliçe ile sigortalandığını, murisin 26/11/2014 tarihinde vefat etmesi nedeniyle geriye sadece mirasçı müvekkilinin kaldığını, müvekkilinin Aralık ayının ilk haftasında hem bankaya hem sigortaya rizikonun gerçekleştiğini beyan ederek kredi borcunun sigorta tarafından kapatılmasının talep edildiğini, müvekkilinin oyalandığını, sonunda banka tarafından herhangi bir tazminatın ödenmeyeceğinin anlaşıldığını, herhangi bir bildirim yapılmadığını,

02/03/2015 tarihi itibarıyla bu borcun 60.392,91 TL olarak ödendiğini, sigorta şirketinin cayma hakkını usulüne uygun şekilde ve süresinde kullanmadığını, müvekkilinin hastalığı gizlemiş olmadığını, ölüm belgesine göre müvekkilinin murisinin 7 yıldır Mitral kapak yetmezliği, 5 yıldır da atreroklarotik kalp hastalığı rahatsızlığının bulunduğu şeklinde rapor tutulduğunu ve bu hastalığının bankadan gizlendiğinin iddia edildiğini, araştırma yapıldığında belgede yazılı hususların ortaya çıkacağını, murisin okuma yazma bilmediği halde imza attığını,

Yargıtay 11.H.D.nin 2011/5430-2013/7513 sayılı içtihadında gösterildiği gibi davalının basiretli bir tacir gibi hareket edip doktor raporu aldırılması imkanı dahilinde iken bu yolu tercih etmediğini ileri sürerek kendileri tarafından ödenen 60.392,91 TL'sının krediye uygulanan faizle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigorta vekili; bilgilendirme formunun davalı tarafından doldurulup imzalandığını, tamamen sağlıklı olduğunun beyan edildiğini, sigortalının mitral kapak yetmezliği ve atrerosklarotik kalp hastalığı bulunmasına rağmen beyan

edilmediğini, şirketlerinin bildirimi üzerine yaptıkları araştırmada murisin yukarıda belirtilen hastalık nedeniyle vefat ettiğinin tespit edildiğini, vefat tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK.nun 1435 (6762 sayılı TTK.nun 1290) sayılı maddesi ile hayat sigortaları genel şartlarının C.2-2 maddesine göre sözleşmenin yapılması sırasında beyan yükümlülüğünün düzenlendiğini,

TTK.nun 1439/2.maddesinde sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğünün ihmal edildiğinin riziko gerçekleştikten sonra tespit edilmesi halinde kasıt derecesinde kusur var ise ve yükümlünün ihlali ile riziko arasında bağlantı bulunuyorsa sigortacının tazminat yükümlülüğünün ortadan kalkacağının hükme bağlandığını, dolayısıyla şirketlerinin yukarıdaki tespit edilen durum nedeniyle ödeme yükümlülüğünün ortadan kalktığını, sigortalının kendisine sorulmasa bile hastalığını beyan etmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.