Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/15343 K.2019/6435

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 04/11/2012 tarihinde davacının yolcu olduğu davalıya trafik sigortalı aracın dava dışı sürücü idaresindeyken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını, davacının inşaat ustası olduğunu, nitelikli bir inşaat ustasının günümüzde geliri günlük yevmiye ücretinin 90,00 TL ile 110,00 TL civarında ve aylık bazda ise genel olarak aldığı ücretlerin yaklaşık 2.000,00 TL ile 2.600,00 TL arasında değiştiğini,

sürekli ve geçici işgöremezliği ile sakat kalması ile çalışamadığı ve hastanede tedavi gördüğü sırada bakıcı yardımından faydalanması nedeniyle ortaya çıkan bakıcı masrafları nedeniyle şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın, olay tarihinden aksi takdirde dava tarihinden başlayarak T.C. Merkez bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont ve avans işlemlerinde uygulanan ticari-avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davasının kabulü ile 225.000,00 TL maluliyet maddi zararı ile 3.838,20 TL bakıcı gideri olan toplamda 228,838,20 TL'nin dava tarihi olan 05/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekilince tazminat için temerrüt faizi olarak ticari faiz(avans faizi) istenilmiş, mahkemece tazminatta ticari faize hükmedilmiştir. Oysa, zarara neden olan davalıya sigortalı aracın kullanım amacı hususi olup ticari araç değildir. O halde; temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken ticari faize hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.