Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/15715 K.2019/7577

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Güvence Hesabı vekili tarafından yasal süresi içerisinden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili, ... idaresinde motoksikleti ile seyir halindeyken sokak köpeğine çarpıp daha sonra devrilmesi sonucunda tek taraflı ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, bu kazada motosikletle yolcu bulunan davacının oğlu ...'nun vefat ettiğinden bahisle, zarardan sorumlu olan davalıya karşı destekten yoksunluk tazminatı davası açtıklarını, belirsiz alacak olan zararları nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak, şimdilik 100,00 TL'nin 28/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte ve likit sınırı içinde kalmak koşuluyla davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini toplamda 23.167,47 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Güvence Hesabı vekili, davanın araç sürücüsüne ihbar edilmesi, aracın plakası olması nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını, yolcu konumunda bulunan müteveffanın kusurunun tespit edilmesi gerektiği, hem alkollü sürücünün aracına binmek hem de kask kullanmadığından binmiş olduğundan, bu zarardan indirim yapılması gerektiği, yine kazaya sebebiyet veren aleyhine dava açılmadığından reddi gerektiği, faiz başlangıç tarihi ile faiz türüne itiraz ettiklerini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 23.167,47 TL'nin 24/04/2013 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalı Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Güvence Hesabı vekilinin aşağıdaki bendler dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

a-Davalı Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Güvence Hesabı vekilinin faiz başlangıç tarihi yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; mahkemece faiz başlangıç tarihi 24/04/2013 olarak belirtilmiş ise de; Güvence Hesabı yönünden faizin başlangıç (temerrüt) tarihi belirlenirken, ilgililerce gerekli belgeler de ibraz edilerek Güvence Hesabı Yönetmeliğinin 9, 14. ve 15. maddelerinde yazılı biçimde fona başvurulduğu halde ödeme yapılmamışsa başvuru tarihinden itibaren Güvence Hesabının temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Gerekli belgeler ibraz edilmeksizin başvuruda bulunulmuş ya da hiç müracaat edilmemiş ise Güvence Hesabının temerrüdünden bahsedilemeyeceğinden faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabulü gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içerisindeki belgelere göre, davacının, davalı kurumdan 03/05/2013 tarihinde 10.380,00 TL ödeme almış olması yanında dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde de faiz başlangıç tarihi olarak 28/05/2013 tarihinden itibaren karar verilmesi talep edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nun 26/1.maddesindeki "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir" düzenlemesi göz önünde bulundurulduğunda; talep edilen 28/05/2013 tarihinden itibaren karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 24.04.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de;

b -Somut olayda, zarar veren araç ticari nitelikte olmayıp haksız eylemin de TTK.’nun 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımamasına göre, hükmedilen tazminata yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, avans faizine karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.