Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/15954 K.2018/6395

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Süleyman hakkında takip yaptıklarını, takibin semeresiz kaldığını, dava konusu taşınmazını mal kaçırma amacı ile 25.06.2010 tarihinde düşük bedeli ile diğer davalı ...'a devrettiğini belirterek, bu tasarruf işleminin iptalini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazın raiç bedelini ödeyerek satın aldığını, tapuyu almadan önce ve sonrasında muhtelif tarihlerde borçluya elden verdiği ve banka havalesi ile yaptığı ödemeler olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., maddi sıkıntı nedeni ile işlerini tasfiye ettiğini halen sigortalı işçi olarak çalıştığını belirtmiştir.

Mahkemece, taşınmazın tapudaki satış bedeli ile gerçek değeri arasında fark olduğu, davalı üçüncü kişinin işçilik alacağı dosyasında borçlu lehine tanıklık yaptığı ve bir kısmı alacaklarına mahsuben aldığı yönündeki savunması dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nın 277 vd. maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Tasarrufun iptali davasının kabulü halinde harç ve vekalet ücreti, takip konusu alacak ile iptal edilen tasarruf konusu şeyin değerinden hangisi az ise o değer üzerinden hükmedilir. Somut olayda takip konusu alacak miktarı 99.530,88 TL olup iptaline karar verilen taşınmazın gerçek değeri 260.000,00 TL olarak belirlenmiş olduğundan, takip konusu alacak 99.530,88 TL üzerinden harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde fazla harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.