Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/16123 K.2019/7002

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 08/01/2015 tarihinde gerçekleşen trafik kazası neticesi müvekkilinin vücudunda kırıklar oluştuğunu, basit tıbbı müdahale ile iyileştirilemez seviyede yaralandığını, gerçekleşen trafik kazası sonrası yapılan ceza yargılaması sonucunda ...

4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin ... esas sayılı dosyası ile davalı ...'ın suçlu bulunduğunu ve cezalandırıldığını, müvekkilinin olay günü iş görüşmesine gitmekte olduğunu ve yaşanan kaza sebebiyle görüşmesinin iptal olduğunu, yaralanması sonucu 4 ay hareket etmeden yattığını, bu süreçte tüm giderlerinin ailesi tarafından karşılandığını, 4 aylık istirahat sonrası 7 ay sonra yürüme kabiliyetini kazandığını, davalının gerçekleşen kaza sonucu kusurlu olduğunu ikrar ettiğini belirterek,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00-TL maddi ve 50.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 51.000,00-TL tazminatın kaza tarihi olan 08/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiz ile beraber, maddi tazminat talebinin her iki davalıdan müşterek ve müteselsilen olmak üzere maddi tazminat talebinin ise sadece davalı ...'tan tahsiline, vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davanın maddi tazminat talebi yönünden feragat nedeniyle her iki davalı yönünden ayrı ayrı reddine, davanın manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulü ile; 4.000,00-TL manevi tazminatın

haksız fiil tarihi olan 08/01/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'tan alınarak davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.