Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/16422 K.2019/7681

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 25.03.2013 tarihinde müvekkillerinin oğlu ... idaresindeki motosiklette, davalının trafik sigortacısı olduğu aracın çarpışması sonucu, ...'un vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için 1.000,00'er TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, 109.965,57 TL. olarak talebini ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacı ... için 51.860,41 TL. davacı ... için 58.105,16 TL olmak üzere toplam 109.965,57 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve sigorta limiti aşılmamak koşuluyla davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi, davacılar murisinin öldüğü kazaya karışan karşı aracın trafik sigortacısı olup, 2918 sayılı KTK'nun 99/1. maddesi ile ZMSS Genel Şartları'nın B.2. maddesi uyarınca, rizikonun ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortacının tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüdün gerçekleştiği ve davalının temerrüt faizinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Sigorta şirketine yapılmış bir başvurunun bulunmadığı durumda ise, davanın açılmasıyla temerrüde düşen sigortacının dava tarihinden itibaren faizden sorumlu tutulması gerekir.

Somut olayda; davalı ... şirketinin hasar dosyasındaki belgelerde ihbar tarihi 24.05.2013 tarihi olarak görülmektedir. Buna göre, davalı .... yönünden başvuru tarihine 8 iş günü ilave edilerek bulunan 05.06.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekmekteyken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK’nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.