KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/16835 E., 2019/6907 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların oğlu ...’ın sürücüsü olduğu motosiklete kusurlu olarak çarpması sonucunda ... 'ın vefat ettiğini, davacıların merhumun maddi desteğinden yoksun kaldıklarını, davalı ... tarafından yapılan 35.901,00 TL ödemenin zararı tamamen karşılanmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 2.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL olmak üzere toplam 4.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlike davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili; kazaya karışan dava dışı sürücünün sevk ve idaresindeki aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun ise sigortalının kusuru oranında ve poliçe limiti ile sorumlu olduğunu,kaza nedeniyle davacılara 25/07/2014 tarihinde toplam 35.901,45 TL ödeme yapıldığı, müvekkili şirketin başkaca bir sorumluluğunun kalmadığını, sigortalı araç sürücünün kusur oranının tespitini, hazine müsteşarlığına kayıtlı bir sigorta aktüerinden destekten yoksun kalma maddi tazminat hesabının yaptırılması gerektiğini, yapılan ödemenin güncellenerek düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 223,71 TL, davacı ... için 452,83 TL, olmak üzere toplam 676,54 TL maddi tazminatın 25/07/2014 temerrüt tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/16835, K. 2019/6907, 28 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama