Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/17555 K.2019/7035

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı Kar Tasarım İnş. Paz. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili; müvekkilinin 06/04/2014 tarihinde yaya olarak bulunduğu sırada Kar Tasarım İnş. Paz. Tah. Tic. Ltd.

Şti.’ye ait aracın müvekkile çarptığını, müvekkilin vücudunda meydana gelen kırıklar nedeniyle ameliyat edildiğini ve 12 gün boyunca hastanede tedavi gördüğünü, kazaya sebep olan aracın 06/04/2014 tarihinde davalı ...tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk poliçesinin yapılmış olduğunu, bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik refakat, ulaşım, yemek v.s giderleri, efor kaybı tazminatı ve geçici iş göremezlik ile kalıcı iş göremezlik zararı için toplamda 2.000,00 TL maddi zararın tüm davalılardan, 20.000,00 TL manevi tazminatın da davalı Kar Tasarım İnş.

Paz. Taah. Tic. Ltd. Şti.’den kaza tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mevcut feragat nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar

verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalı Kar Tasarım İnş. Paz. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı Kar Tasarım İnş. Paz. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince maddi tazminat ve 47. maddesi gereğince manevi tazminat (TBK m. 56) istemine ilişkindir.

BK'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dosya kapsamından, davacı ...’nin kaza nedeniyle, Adli Tıp Heyeti raporuna göre, %48,2 oranında sürekli çalışma gücü kaybına uğradığı ve iyileşme süresinin 9 ay olduğu anlaşılmaktadır. O halde, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalının sorumluluğun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacı ... için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen çok az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi isabetli değildir.