Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/17618 K.2019/315

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 24.01.2013 tarihinde davalı ... şirketine trafik sigortalı, diğer davalıların işleten ve sürücüsü olduğu araç ile davacı ...’ın kullandığı, davacı ...’un yolcu olduğu araç ile meydana gelen çift taraflı trafik kazasında davacı ...’ın basit, kızı ... ’un ise ağır yaralandığını, davacı aracının hasar gördüğünü ve araçta değer kaybı oluştuğunu belirterek davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, davacı İlknur için 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen ( sigorta şirketi teminat limiti dahilinde) sigorta şirketi yönünden temerrüt, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile maddi talebini artırmıştır.

Davalı ... şirketi vekili, değer kaybının ve manevi tazminatın teminat dışı olduğunu, manevi tazminatın fahiş istendiğini belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının maddi tazminat yönünden kabulü ile davacı ... için 97.014,93 TL ve Hasan için 1.900,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan sigorta şirketi yönünden

temerrüt tarihinden diğer davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000,00 TL manevi tazminat ile davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı sşgorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ve davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir.

Temyize konu karar, davacı ... için 1.900,00 TL olarak hükmedilen maddi tazminat tutarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... şirketi vekilinin davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki 3 nolu bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

3-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat, araç değer kaybı tazminat istemine ilişkindir. Davalı ... şirketi kazaya neden olan aracın trafik sigortacısıdır. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları’na göre davalı ... şirketi manevi tazminattan sorumlu olmadığı gibi manevi tazminata ilişkin harçtan ve vekalet ücretinden de sorumlu değildir. Mahkemece alınması gereken bakiye harcın tamamından ve manevi tazminata ilişkin vekalet ücretinden davalı ... şirketinin de sorumlu tutulması doğru değildir. Ayrıca, bakiye harcın hazineye irat kaydı gerekirken davacılara iadesine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

4-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; davada, davalı ... şirketi yönünden manevi tazminat talep edilmemiş ve mahkemece anılan davalı aleyhine manevi tazminata hükmedilmemiş olmamasına rağmen red edilen

manevi tazminat üzerinden davalı ... şirketi lehine maktu vekalet ücreti hükmedilmiş olması doğru değildir.

Yukarıda belirtilen hususlar doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.