Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/17633 K.2019/7032

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili; 03/01/2014 tarihinde davalı ...'ın maliki olduğu, davalı ...Ş. tarafından İMMS poliçesi hazırlanan, davalı ... tarafından trafik sigorta poliçesi hazırlanan aracın, davacıların murisi ...'e çarptığını, davacıların murisi ...'in geçirdiği trafik kazası sonucu vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 5.000,00 TL maddi, davacı eş ... için 25.000,00 TL, diğer davacılar için 20.000,00’er TL, toplam 85.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 03/01/2014'den itibaren işleyecek yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1995,59 TL'nin kaza tarihi olan 03/01/2014'ten işleyecek yasal faizi ile birlikte, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden

işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ... ve Ankara Sigorta A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, maddi tazminat konusunda Gruopama A.Ş.'ye yönelik talebin husumet yönünden reddine, manevi tazminat talebinin de kısmen kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın, davalı ... için olay tarihi olan 03/01/2014, Gruopama ...için dava tarihinden itibaren manevi tazminat teminat sınırları içinde kalmak kaydı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Gruopama A.Ş.’den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 2.190,00 TL olup, davacı ... yönü ile hükmedilen maddi tazminat miktarı 1.995,59 TL olduğundan karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Açıklanan nedenlerle davacı ... yönü ile hükmedilen maddi tazminat miktarı kesin olduğundan davalı ... vekilinin temyiz isitemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılar vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince maddi tazminat ve 47. maddesi gereğince manevi tazminat (TBK m. 56) istemine ilişkindir.

BK'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir

fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda davacılar vekili davacı eş ... için 25.000,00 TL, diğer davacılar için 20.000,00’er TL, toplam 85.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece her bir davacı için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

O halde, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, müteveffa ile davacıların yakınlığı da dikkate alınarak, davacı eş ve çocuklar için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

4-Davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nin 331/II. maddesi “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder” hükmünü içermektedir.

Dosya kapsamından, davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde ileri sürdüğü yetki ve görev itirazı nedeniyle, İstanbul 32.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/68E.-94K. sayılı dosyasında görevsizlik kararı verilerek dosyanın İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderildiği, bu defa da davalı ... vekilinin cevap dilekçesinde tekrar yetki itirazında bulunması üzerine İstanbul 15.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/418E. - 2015/143K. sayılı ilamıyla

yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği, anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan ilkelere göre, görevsizlik ve yetkisizlik kararlarından sonra davaya bakan görevli ve yetkili Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, İstanbul 32. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/68E.-94K. sayılı dosyasına ve 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/418E.-2015/143K. sayılı dosyasına ilişkin olarak yargılama giderleri hususunda bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu olumsuz bir karar verilmemiş olması, doğru görülmemiştir.