Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/17713 K.2017/9455

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 13.04.2015 tarihinde aracı ile seyir halinde iken karşı yönden gelen davalının sürücüsü olduğu aracın, kendi aracına çarparak hasar verdiğini, aracın tamiri ve yapmış olduğu masraflar nedeniyle 9.000,00 TL.nin davalıdan tahsilini istemiş, 10.08.2015 tarihli dilekçesi ile, 2.000,00 TL araç masrafı, keşif ve diğer giderler olmak üzere toplam 5.000,00 TL zararının olduğunu, yine aracını kullanamadığından araç kiralama bedelinin de dikkate alınması gerektiğini belirterek açıklamada bulunmuştur.

Davalı, kusurun davacıda olduğunu, davacı aracının değerinin 8.000,00-10.000,00 TL arasında olması nedeniyle talebin çok fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin 9,000.00 TL olarak gösterilmiş ise de ön inceleme tutanağı imzalanmadan evvel sunulan dilekçe ile miktarın 2,000,00 TL'sinin araçtaki hasara, bunun dışındaki istemlerin ise değişik iş sayılı dosyada ve bu davada yapılan masraflara ilişkin olduğunun belirtildiği, davacının dava dilekçesini bu şekilde açıkladığı ve bu nedenle dava değerinin 2,000,00 TL olarak kabulü ile davacı aracında meydana gelen hasar bedeli 800,00 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, faiz istemi olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu kararda, davacı için reddolunan maddi tazminat miktarı, 2.080,00 TL'nin altındadır. Karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, maddi tazminatın reddedilen kısmı, davacı için kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacının temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.