Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/17905 K.2019/8156

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 04/12/2013 tarihinde davalı ...'ün malik olduğu, davalı ...'ün kullanımında olan aracın müvekkilinin aracına çarptığını, müvekkilinin kazada hafif yaralandığını ve aracının hasarlandığını, müvekkilinin bu kazada kusursuz olduğunu, davalı şirketlere başvuru yapılmasına rağmen gerekli ödemenin yapılmadığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere müvekkilinin uğramış olduğu değeri belli olmayan araçtaki hasarın onarılması için gerekli olan parça ve işçilik tutarı olarak şimdilik 19.000,00 TL ve bu onarım sonucunda araçta oluşacak en az 2.500,00 TL değer kaybı olmak üzere 21.500,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın müvekkili şirkete ...

Kasko Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, ... plakalı araç ile karıştığı kaza sonrasında zarara uğradığını, davacının müvekkilinin ödemeye hazır olduğu tutarı, kendisinden istenen yasal yükümlülükleri yerine getirmeyerek ve aracının pert total sayılmasını kabul etmeyerek dolaylı olarak reddettiğini, davacının aracında meydana gelen zararın büyüklüğü karşısında tamir edilmek yerine pert total sayılması gerektiğini belirttiğini, bu halde aracın değer kaybına uğradığı da düşünülemeyeceğini, davacının bir alacağı olduğuna hükmedilmesi halinde nihai sorumluların diğer davalıların sorumlu tutulmasını savunmuştur.Davalı ...Ş. vekili,

müvekkili şirketin sorumluluğunun kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacının dava tarihinden önce müvekkili sigorta şirketine herhangi bir başvuruda bulunmadığını, müvekkili sigorta şirketinin dava tarihinden önce davacıya karşı temerrüde düşmediğini, bu nedenle müvekkili şirketin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu tutulabileceğini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... davaya cevap vermemişlerdir. Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 18.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 04/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklanan tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT'nin 3/2 maddesinde "müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur" düzenlemesine.

12/1 maddesinde "Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,)Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, davalılar ... Sigorta A.Ş ve ... Sigorta A.Ş'nin davada kendilerini vekille temsil ettirdikleri, mahkemece her iki davalı yönünden de davanın kısmen reddedildiği ve davalılar bakımından red sebebinin aynı olduğu gözetilerek, anılan tarife hükümleri gereği tek vekalet ücretine (1.800,00 TL) hükmolunması gerekirken, davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.