Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/18891 K.2019/8981

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 27.04.2015 tarihinde davacıya ait ve yolcu olarak bulunduğu araçla, davalı sigortalıya trafik sigortalı aracın çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında, davacının yaralandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sürekli, 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, talebini bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 31,395,37 TL kalıcı maluliyet tazminatı ile 5.113,89 TL geçici iş göremezlik tazminatı toplamı 36.509,26 TL'nin dava tarihi 29/06/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının faiz oranı yönünden fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazasında yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Maddi tazminatın (zararın) hesaplanmasında gelirin doğru olarak belirlenmesi önemli bir yer tutmaktadır.

Davacı taraf dava dilekçesi ekinde delil olarak, davacının ... Mağazasında mağaza personeli olarak çalıştığına dair ücret bordrosunu sunmuş, mahkemece hükme esas alınan 02.04.2016 tarihli hesap bilirkişisi raporunda, davacının ... market işyerinde çalıştığı ve 2014/4-5 aylar itibariyle aldığı ücret oranlanmak suretiyle, asgari ücretin 13,92 katı gelir elde ettiğinin kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Kaza tarihinin 27.04.2015 tarihi olduğu dikkate alındığında kaza tarihine yakın zaman diliminde davacının elde ettiği gelirinin belirlenmesi gerekmekte olup, kaza tarihinden yaklaşık bir yıl öncesine ait ücret bordrosu esas alınarak düzenlenen hesap bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Gerçek zararın belirlenmesi için, davacının kaza tarihindeki işinin ve gelir durumunun net ve ispata yarar somut delillerle ortaya konulması gerekmektedir. Mahkemece, öncelikle davacının kaza tarihindeki işi ve gelirine dair delillerinin ibrazının sağlanması, davacının kaza tarihinde ne iş yaptığı ve gelir durumu hakkında gerekirse kolluk marifetiyle araştırma yaptırılması, SGK kayıtlarının istenilerek var ise çalıştığı işyerinden kazadan geriye doğru ücret belgelerinin getirtilerek kaza tarihi itibarı ile yaptığı iş ve geliri belirlendikten sonra sonucuna göre hesaplama yapılması için dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek ek rapor alınması ve ondan sonra varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresini, bakiye yaşam süresi varsa bu sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu, tazminatın hesabında pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde bir hesaplama yapılıp yapılmadığı anlaşılmamaktadır. Yaşam süresinde kişinin çalışma hayatının sona erdiği pasif döneminin belirlenerek bu dönemde elde edeceği gelir düzeyinin yalnızca çalışan kişiler için öngörülen Asgari Geçim İndirimi uygulanmaksızın Asgari Geçim İndirimsiz asgari

ücret düzeyinde gelir sağladığının kabul edilerek buna göre hesaplanma yapılması gerekirken açıklanan yöntem dışında hesaplama tarzı uygulanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir. Mahkemece davalı ... şirketinin itirazlarını da giderecek şekilde bilirkişiden ek rapor alınarak (davacının yolcu olarak bulunduğu araç sürücüsünün % 25 oranında kusurlu olduğu ve aktüer bilirkişi raporu ile hesaplanan tazminattan bu oranda indirim yapıldığı anlaşılmakla, kusur yönünden davalı ... şirketinin usuli kazanılmış hakları gözetilerek) sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.