Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/19427 K.2019/7421

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23/02/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalılardan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan maliki diğer davalı ... olan araç ile müvekkilinin kullandığı motosiklete çarpması neticesinde müvekkilinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebep olduğunu, müvekkilinin iki kez ameliyat olduğunu, kazada davalılardan ...'ın tam kusurlu olduğunu, ceza yargılamasında ceza aldığını, müvekkilinin meydana gelen trafik kazası neticesinde hastanede yatmak zorunda kaldığını, iki ay istirahat verildiğini, iki kere ameliyat olduğunu, bacağına da platin takıldığını, tedavisinin halen devam ettiğini,

hastanede yattığı dönem ve sonraki dönemlerde 1.168,12 TL tedavi masrafı ödediğini, 5-6 ay gibi evde yatarak tedavi gördüğünü belirterek, fazlaya dair talep dava ve hakları saklı kalmak akydı ile 1.168,12 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den tahsili ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ...vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak 1-Davacının davasının kısmen kabulü ile, A-Davacının maddi tazminat kalemleri yönünden istemleri konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına, B-Davacının davalı ... yönünden manevi tazminat isteminin ferağat sebebiyle reddine, C-Davacı için 2.500,00 TL, manevi tazminat takdirine, takdir olunan manevi tazminatın davalı ...'dan 23/02/2013 tarihi olan olay tarihinden itibaren başlayacak yasal faiziyle alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nasafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın bir miktar az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.