Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/19825 K.2018/6685

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacılar vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 18.10.2016 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı çekici üzerindeki kepçenin açık paletlerinin müvekkillerinin küçük yaya oğullarının kafasına çarpması ve yere düştüğünde de römorkun ayaklarının üzerinden geçmesi sonucu küçük müvekkilinin malul kaldığını, davalının sigortalısının tam kusuruna dayanılmamış olup, taleplerinde her türlü denkleştirme sebeplerinin dikkate alındığını, davada kusur derecesi ve sorumluluk sebepleri ne olursa olsun mevcut ve muhtemel tüm zincirleme sorumlular yönünden müteselsil sorumluluk hükümlerine dayandıklarını, müvekkilinin kazanın etkisiyle okuluna devam edemediğini,

hayata geç atılmak durumunda kaldığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile belirsiz alacak davası olarak işgücü kaybı ve hayata geç atılma nedeniyle kazanç yoksunluğu zararı için 500,00 TL maddi, sürekli veya geçici olarak bakıcıya muhtaçlık nedeniyle uğradığı zarar için 500,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan müteselsilen tahsilini talep etmiş, fazlaya dair haklarını saklı tutarak bedel artırım dilekçesiyle işgücü kaybı bakımından talebini 70.130,85 TL'ye

yükseltmiş, 12.12.2014 tarihli dilekçesiyle dava dilekçesinde talep edilen 500 TL bakıcı gideri talebini HMK 150/1. maddesi uyarınca takip etmeyeceklerini belirtmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve gerçek zarar nispetinde olduğunu, müvekkilinin geçici iş göremezlik zararından sorumlu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile, davacı tarafın talep etmiş olduğu 69.630.85 TL miktarın, dava tarihi olan 11.04.2012 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak, davacı tarafa verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 1086 sayılı HUMK'nın 388 ve 389. maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nın karşılık 297/1-2. maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimi yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hüküm bulunması gerektiği açıktır.

Davacı belirsiz alacak olarak işgücü kaybı ve hayata geç atılma nedeniyle kazanç yoksunluğu zararı için 500,00 TL maddi, bakıcı gideri nedeniyle 500,00 TL maddi tazminat talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle işgücü kaybı bakımından talebini 70.130,85 TL'ye yükseltmiş, 12.12.2014 tarihli dilekçesiyle dava dilekçesinde talep edilen 500,00 TL bakıcı gideri talebini HMK 150/1. maddesi uyarınca takip etmeyeceklerini belirtmiştir. Mahkemece hükmün gerekçesinde küçük ...'ın sürekli işgöremezlik zararının 70.130,85 TL civarında bulunduğu, her ne kadar davacı tarafça küçük ...'ın kazanın etkisiyle okuluna devam

edemediği ve sene kaybına uğradığı, bu nedenle hayata geç atılmak durumunda kaldığı iddia edilmiş ise de, gelen resmi yazı cevaplarına göre ise, küçüğün kazanın etkisiyle değil, derslerindeki başarısızlık sonucu sınıf tekrarı yapmak durumunda kaldığından bahsedildiği halde, hüküm fıkrasında 69.630.85 TL işgücü kaybına hükmedilmiştir. Hükmün gerekçesi ile kısa kararda hükmedilen tazminat miktarı taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.04.1992 gün, 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.