KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/2017 E., 2018/12071 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; 22/10/2012 tarihinde davacıların oğlu ...'nin yolcu olduğunu iddia ettiği araç ile davalının ... poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada ...'nin hayatını kaybettiğini belirterek davacıların desteğinin ölümü nedeniyle yoksun kalmış oldukları zarara karşılık olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere her bir davacı için ayrı ayrı 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davacılar vekili 23/05/2014 havale tarihli dilekçesi ile dava miktarını davacı ... için 17.546,30 TL ve davacı ... için ise 19.284,39 TL'ye arttırmak sureti ile davasını ıslah etmiştir.
Davalı vekili; kazaya karışan aracın kaza tarihi itibariyle geçerli bir ZMMS poliçesinin bulunmadığını, sigorta şirketinin sorumluluğunun poliçedeki teminat limiti ve kusur oranı ile sınırlı olduğunu, zarar görenlerin zararının ispat ve tespit edilmesini, davacılara sosyal güvenlik kurumu tarafından tazminat ödenmiş ise bu miktarın tazminattan düşülmesini ayrıca sadece yasal faiz talep edilebileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile 5.524,60 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 19/04/2013 tarihinden işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/2017, K. 2018/12071, 12 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama