Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/21 K.2016/310

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in davalılardan ...'ın kullandığı ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu ölümlü trafik kazası maydana geldiğini, kazaya karışan otobüsün davalı ... Belediyesi himayesinde taşıma işinde kullanıldığını, kaza yapan aracın tescilde diğer davalı ...

Belediyesi adına kayıtlı olduğunu, murisin ölümünden sonra müvekkillerinin murisin desteğinden yoksun kaldıklarını ve ekonomik olarak sıkıntıya düştüklerini, müvekkillerine 10.000 TL maddi tazminat ile 25.000 TL manevi tazminatının işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen davalılardan tahsilini istemiş; sonrasında davacı vekili talebinin açıklanmasına ilişkin ara karar gereğince verdiği 19.02.2013 tarihli dilekçe ile davacılardan ... için 8.500 TL, ... için 2.000 TL, ... için 2.000 TL, ... için 1.500 TL, ... için 1.500 TL, ... için 1.000 TL ve ... için 8.500 TL manevi tazminat istediklerini belirtmiştir.

Davalı ... vekili, davacıların murisinin ölümüyle sonuçlanan kazaya karışan otobüsün ... Belediyesi nezdinde faaliyet gösteren bir otobüs olmadığını, otobüsü Belediye Meclisinin 01.02.2012 tarih ve 2012/28 sayılı kararı doğrultusunda davalı ... Belediyesiyle imzalanan protokol ile 2 yıl süre ile ... Belediyesine kiraya verdiklerini, davanın husumetten reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi vekili, müvekkili yönünden davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının sigorta şirketinden 75.000 TL tazminat alarak ibra ettiğinden müteselsil sorumlular hakkında da borcun sona erdiğini, murisin gelirinin aylık 2.000 TL olmadığını, manevi tazminatın zenginleşme aracı olarak istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davaya yazılı cevap vermemiş, duruşma beyanında vekili; davayı kabul etmediklerini, ibra nedeniyle maddi tazminat isteminde bulunulamayacağını, manevi tazminat konusunda takdirin mahkemeye ait olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacıların maddi tazminat isteklerinin reddine, davacıların manevi tazminat isteklerinin davalı ... yönünden husumetten reddine, davacıların manevi tazminat isteklerinin diğer davalılar yönünden kısmen kabulü ile, davacı ... için 8.500 TL, davacı ... için 2.000 TL, davacı ... için 2.000 TL, davacı ... (...) ... için 1.500 TL, davacı ... (...) ... için 1.500 TL , davacı ... için 1.000 TL, davacı ... için 2.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ... Belediye Başkanlığından alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminatta fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, davacı ... (...) ... için 1.500 TL, davacı ... (...) ... için 1.500 TL, davacı ... için 1.000 TL manevi tzminata hükmedilmiş olup, bu davacılar için verilen kararın temyiz itirazlarının incelenmesinde; öncelikle, her bir dava birbirinden bağımsız olup her bir davacı için verilen hüküm miktarı ayrı ayrı değerlendirilmelidir. 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2013 yılı için 1.822,00 TL'dir.

Temyize konu adı geçen davacılar hakkında verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin bu davacılar yönünden verilen hükme dair temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.