Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/2262 K.2019/1087

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 05.02.2019 Salı günü davacı ve davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteğinin davalıya trafik sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen kazada öldüğünü açıklayıp 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 1.000,00 TL defin giderinin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 162.270,70 TL destekten yoksunluk tazminatı, davacı ... için 1.255,62 TL destekten yoksunluk tazminatı ile 5.422,50 TL cenaze giderinin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına göre, davacılar vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze ve defin gideri istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, meydana gelen kaza nedeni ile ölen desteğin geride kalan hak sahipleri için destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze ve defin gideri talebinde bulunmuş, mahkemece talebin kabulü ile 5.422,50 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları gereği davalı, meydana gelen trafik kazası sonucu oluşan gerçek defin gideri zararlarını tazmin ile sorumlu olup davacının kendi yöresel değerlerine göre yaptığı özel giderlerden sorumlu değildir. Bu bağlamda; taziye teşekkür giderleri, yemek giderleri, mevlit gideri v.s gibi zorunlu olmayan cenaze merasimi giderlerine davalının sorumluluğunda olan giderlerden değildir.

Somut olayda mahkemece, cenaze-defin giderine hükmedilirken yöresel adetlere göre yapılması gereken giderler de dikkate alınarak karar verilmiştir. Karar bu yönü ile hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş; ölen desteğin yaşadığı ve defnedildiği yer Müftülüğünden sorularak zorunlu giderlerin tespiti ile sonucuna göre karar vermekten ibaret olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, mahkemece avans faize hükmedilmiştir. Oysa davalının sorumluluğunu üstlendiği, zarara neden olan motosiklet hususi araç olup özel kullanım sırasında zarara neden olmuştur. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

4-Desteğin geride kalan eşi yönünden tazminat hesabı yapılırken destekten yoksun kalan eşin yeniden evlenme ihtimali, zararı azaltan durumlardan olup olasılığın oranına göre tazminattan indirim yapılması gerekmektedir. Sağ kalan eşin evlenme ihtimalinin belirlenmesinde AYİM tarafından hazırlanan tablolara itibar edilmektedir.

Somut olayda davacı eş kaza tarihinde 43 yaşında olup, 18 yaşından küçük bir çocuğu bulunmaktadır.

AYİM tarafından hazırlanan tablolara göre davacı eşin kaza tarihindeki yaşına göre evlenme ihtimali %2 olmakla, AYİM uygulamasında 18 yaşından küçük her çocuk için %5 indirim yapıldığı gözetildiğinde, davacının evlenme ihtimali bulunmamaktadır. Buna göre davacı eşin %2 evlenme ihtimali bulunduğu kabul edilerek bu doğrultuda yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.