KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/2443 E., 2017/5718 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-KARAR-
Davacılar vekili; davacıların murisi olan ...'ın yolcu olduğu ve davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı olan araca 22/12/2011 tarihinde hemzemin geçitte tren çarpması neticesinde vefat ettiğini, müteveffanın ölümü ile davacıların destekten yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik ... için 26.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ...için 1.000,00 TL ve ... için 1.000,00 TL olmak üzere toplamda 30.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davacılar vekili, 16.09.2015 tarihinde dava değerini davacı ... yönünden 83.595,21 TL, davacı ... yönünden 1.572,81 TL ve davacı ... yönünden 5.052,93 TL olmak üzere 90.220,85 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili; davacılara yapılan ödeme nedeni ile kendilerinin ibra edildiğini, yapılan ödeme ile davacıların gerçek zararı arasında fahiş bir fark bulunmadığından ibranın geçerli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, aksi halde emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ... lehine 83.595,21 TL, davacı ... lehine 1.572,81 TL, davacı ... lehine 5.052,93 TL'nin ... şirketine yapılan başvuruya eklenen 8 günlük süre olan 28/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/2443, K. 2017/5718, 22 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama