Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/3219 K.2016/6168

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı vekili tarafından süresinden sonra temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacıya ait ticari amaçla kullanılan araca tam kusurlu olarak çarpmasıyla oluşan kazada aracın ağır hasar gördüğünü, davacının 25 günlük tamir süresince aracını kullanamayıp ikame araç kirası olarak 3.750,00 TL. ödemek zorunda kaldığını, ayrıca kaza nedeniyle araçta değer kaybı meydana geldiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 02.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 8.300,00 TL'ye yükselterek bu bedelin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiş ve duruşmaları da takip etmemiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 8.500,00 TL. maddi tazminatın 5.000,00 TL'lik kısmının kaza tarihinden, ıslah dilen kısmın ıslah tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı . vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan araç değer kaybı ve kazanç kaybı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 13.07.2015 tarihli kararla ilgili temyiz dilekçesinin, davalı Via Yolcu Taş. Ltd. Şti. vekili

tarafından, HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra verildiği ve temyiz defterine kaydedildiği görülmektedir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı . vekilinin süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.