Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/342 K.2018/11209

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillinin uğramış olduğu trafik kazası sonucu yaralanması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinde meydana gelen geçici ve sürekli iş kaybı nedeniyle 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen; 20.000,00 TL manevi tazminatın ... şirketi dışında davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., haksız davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacının asli kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasının kısmen kabulüne, 2.835,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının ... şirketi yönünden dava tarihi diğer davalılar için kaza tarihi 11.12.2013'ten itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne,

5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar ... ve ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10/4. maddesinde ise ‘‘Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.’’ hükmü uyarınca maddi ve manevi tazminat talepleri açısından ayrı ayrı vekalet ücretine hükmetmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.