Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/3695 K.2018/12906

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'nin diğer davalı ... adına kayıtlı araç ile müvekkiline çarptığını ve yaralanmasına sebep olduğunu, müvekkilinin olay nedeni ile uzun süre çalışamadığını, bu nedenlerden 1.000,00 TL maddi tazminat ve 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 31/05/2008'den itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini, yargılama giderlerinin davalılar üzerine yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre,davanın kısmen kabulüne 1.297,00 TL maddi, 1.500,00 TL manevi tazminatın 31/05/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine

karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’ye eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden miktar itibarı ile kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar

verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.