KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/3897 E., 2016/5156 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinden ...'un eşi ve diğer müvekkillerinin babası olan ...'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davacı eş için 20.000,00 TL ve davacı çocuklar için ayrı ayrı 15.000,00'er TL, manevi tazminat ile davacılar için ayrı ayrı 5.000,00'er TL maddi tazminatın, 25.10.2009 kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacılar vekili, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı ... için 72.786,44 TL, davacı ... için 4.361,25 TL arttırmıştır.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacı ... için 77.786,64 TL, davacı ... için 9.361,25 TL, davacı ... için 5.000,00 TL maddi tazminatın, davalılardan yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline, davacı ... için 5.000,00 TL ve davacı ... ve ... için 2.000,00'er TL, manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalı ... şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 05.03.2015 günlü, 2013/14241 Esas, 2015/3915 Karar sayılı ilamı ile karar “ceza yargılamasında davalının kusursuz olduğundan
bahisle beraat ettiği ve beraat kararının kesinleşmiş olması nedeni ile davanın reddi gerektiği” belirtilerek bozulmuştur.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/3897, K. 2016/5156, 21 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama