Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/423 K.2018/10385

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davaya konu kaza tarihi itibariyle trafik sigortası bulunmayan traktörü sevk ve idare eden davacıların oğlu ...'in yaptığı tek taraflı kazada öldüğünü, davacıların ölen oğullarının desteğinden yoksun kaldığını ve cenaze gideri yapmak durumunda kaldıklarını, zarar gören 3. kişi konumundaki davacıların zararından davalının sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 20.04.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam taleplerini 84.542,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisi kazada tam kusurlu olduğu ve ödeme yapmaları halinde davacılara rücu edileceğinden alacaklı borçlu sıfatlarının birleşmesi nedeniyle alacağın son bulduğunu, kaza tarihindeki limitlerle sınırlı biçimde ve kusur oranında zarardan sorumlu olduklarını, cenaze gideriyle ilgili sorumluluklarının bulunmadığını, kaza tarihinden faiz isteminin yersiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacılar murisinin kazada tam kusurlu olduğu, davalı ...'nın ödeme yapması halinde zarar sorumlusu olan ölenin mirasçısı sıfatıyla davacılara rücu hakkının bulunduğu, alacaklı borçlu sıfatlarının davacılar

üzerinde birleşmesi nedeniyle borcun son bulduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki ilgili kolluk güçleri tarafından düzenlenen sosyal ekonomik durum araştırmasına ilişkin tutanaklar ile diğer belgelere istinaden, 6100 sayılı HMK'nun 336. maddesi uyarınca, davacılar vekilinin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının, 6098 sayılı TBK'nun 53. maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davaya konu kazada ölen yakınlarının desteğinden yoksun kaldığını iddia ederek tazminat isteminde bulunmaktadır. Davacıların talebi ve iddia ettiği zarar, ölenin mirasçısı sıfatına değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatlarına dayanmaktadır. Dolayısıyla, davacıların ölenin mirasçısı sıfatına dayanmayan, doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki desteğin kusuru davacılara yansıtılamayacak, sürücü desteğin tam kusurlu olması, onun desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyecektir (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas- 2012/92 Karar, HGK'nun 16.1.2013 gün ve 2012/17-1491 Esas- 2013/74 Karar sayılı ilamları uyarınca).

Bu durum karşısında; davacıların, zarar gören 3. kişi sıfatına dayanan zarar giderim talebi nedeniyle, davacıların desteğinin kazadaki kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, desteğin idaresindeki aracın ... poliçesi bulunmadığından davalının zarardan sorumlu olduğu hususları gözetilerek işin esasının incelenmesi ve davacıların tazminat talebinin değerlendirilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ve hatalı gerekçeyle yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.