Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/4419 K.2016/6894

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait park halindeki araca davalıların maliki, sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olan aracın 125 promil alkollü ve tam kusurlu olarak çarpması sonucu araçta oluşan 59.754,00 TL hasar bedelinin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davacıya 28.11.2014 tarihinde 18.600 TL hasar tazminatı ödediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 9.114,00 TL hasar bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda kaza tespit tutanağına göre davalı ....'ye zorunlu trafik sigortalı araç davacıya ait araca ve trafik ikaz levhasına çarpmıştır. Zorunlu trafik sigorta poliçesinde teminat limiti kaza başına 53.600 TL'dir. Davalı ... şirketince 28.11.2014 tarihinde davacıya 18.600 TL ödenmiş, mahkemece ödemenin mahsubu sonucu 9.114,00 TL'ye hükmedilmiş ve davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına karar verilmiştir.

Davalı ... şirketinin sorumlu olduğu miktarın açıkça belirtilmemiş olması doğru değil, bozma sebebi ise de; bu konudaki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle, mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.