Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/4459 K.2016/3804

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle. Davacı takibinin dayanağı olan bonoların muvazaalı olarak düzenlendiğine ilişkin herhangi bir delil olmadığı gibi bahsi geçen takip başladıktan sonraki işlemlerde de davalı borçlunun takibi kolaylaştırıcı ve bu davayı destekleyen eylem ve işleri de yoktur.

Ayrıca takipte ödeme emrinin davalı borçluya iki kez bila tebliğ dönmesinden sonra yapılan 3. tebliğ günü davalı 3. kişinin dava konusu taşınmazı elinden çıkarmış olması da davacı alacağının muvazaalı olarak kabulü için hayatın olağan akışına uygun değildir. Hal böyle olunca iptalin diğer şartlarının da mevcut olduğu nazara alınarak davanın kabulüne verilmesi yerine yazılı gerekçe ile davanın reddinin isabetli olmadığı gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulüne verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, uyulmasına verilen bozma ilamı uyarınca verilmiş olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine vermek gerekmiştir.

2-Dava İİK.nın 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkin olup bu tür davalarda harcı ve vekalet ücretinin tasarrufa konu malın tasarruf tarihindeki gerçek değeri ile davacı alacaklının alacak miktarından hangisi daha az ise o değer üzerinden hesaplanması gerekir. Somut olayda harcı ile davacı lehine hükmolunan vekalet ücretinin daha az olan takip miktarı üzerinden hesaplanması gerekirken dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden harcı ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden kararın 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi düzeltilerek onanması gerekmiştir.