Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/4509 K.2016/6993

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 02.10.2014 tarihinde davalı ...’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, ...’e ait, sürücü ... idaresindeki araç ile tali yoldan aniden çıkarak müvekkili idaresindeki araca çarparak hasar verdiğini, yaralanıp ambulansla hastaneye gittiği için kaza tutanağının hatalı olarak yokluğunda düzenlendiğini, tespit dosyasına göre davalı taraf sürücüsünün %75, kendisinin ise %25 oranında kusurlu olduğunu, ancak müvekkilinin hiç kusurunun olmadığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak araç hasar bedeli için 14.427,86 TL, araç yokluğu için 1.125,00 TL,

araç değer kaybı için 3.750,00 TL kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 28.10.2014 tarihli celsede kazanç kaybı isteminden vazgeçtiğini, 19.10.2015 tarihli dilekçe ile araç değer kaybı istemini 4.000,00 TL’ye ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket poliçesinin kazanç kaybını temin etmediğini, doğrudan meydana gelen hasarlar dışındaki zararları da kapsamadığını, müvekkil şirket nezdinde aracın değer kaybına ve kazanç kaybına ilişkin teminat verilmediğini, alınmış olan kusur tespitini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile araç hasar için 14.427,86 TL, değer kaybına için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 18.427,86 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, kazanç kaybına ilişkin 1.125,00 TL’lik talebin vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedeli, değer ve kazanç kaybının tazmini istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin 186.maddesine göre; "(1) Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir. (2)Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." Mahkemece anılan usul hükmüne aykırı olarak duruşmaya davet edilmeyen davalı taraf yokluğunda karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.