Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/4632 K.2019/1227

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 28.09.2010 tarihinde, davalıların sürücüsü, malik-işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinin oğlu/kardeşi ...'un ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için 4.000,00'er TL'den 8.000,00 TL maddi ve her bir davacı için 6.000,00'er TL'den 18.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında tazminat talebini anne için 17.330,12 TL'ye, baba için 10.707,67 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalı ... İnam davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalılar ... ve ...ye açılan destekten yoksun kalma tazminat istemli davalar konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...'a karşı açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine, davalı ...'a karşı açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile anne ve baba için ayrı ayrı 2.000,00 TL ve kardeş için 1.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara ödenmesine,

karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’ye eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa'nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları itibarı ile temyiz eden davalı ... yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm; davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası sonucunda ölüm nedeni ile destekten yoksun kalma ve manevi tazminatı istemine ilişkindir.

Karayolları Trafik Kanunu'nun 85/1. maddesinde, "bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün ünvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar" düzenlemesine; 85/son maddesinde ise, "işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinin desteğinin ölümüne neden olduğunu iddia etmiş ve tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece aldırılan kusur raporunda gerçekleşen kazada desteğin %75 oranında, davalı araç sürücüsünün %25 oranında kusurlu bulunması nedeniyle davalı malik-işleten ... hakkında açılan davaların kusur yokluğundan reddine karar verilmiştir.

KTK 85/son maddesine göre, ...'ın araç sürücüsü davalı ...'ın kusurundan kendi kusuru gibi sorumlu olması nedeniyle hükmedilen manevi tazminatlardan davalı sürücü ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; kendisini vekille temsil ettiren her bir davacı yönünden, ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken tek vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir.