KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/4827 E., 2019/841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, 13.09.2012 tarihinde, davalıların sürücüsü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın, müvekkillerinin öz oğulları/kardeşi olan yaya ...'na çarparak ölümüne neden olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne için 500,00 TL ve baba için 500,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile her bir davacı için ayrı ayrı 1.000,00'er TL'den toplam 4.000,00 TL maddi tazminatın her iki davalıdan kaza tarihinden işleyecek en yüksek mevduat faiziyle müştereken ve müteselsilen;
her bir davacı için 25.000,00'er TL'den toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplamda 202.433,00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... şirketi vekili, dava öncesi yapılan başvuru neticesi hesaplanan tutarın davacılarca kabul edilmediğini bu nedenle davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini, yargılama giderlerinden sorumlu olmayacaklarını savunmuştur.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, maddi tazminat davasında, sigorta şirketi yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, davalı ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile, anne için 15,000,00 TL, baba için 15.000,00 TL ve kardeşler için 7.500,00'er TL'den 15.000,00 TL olmak üzere toplamda 45.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/4827, K. 2019/841, 4 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama