Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/4866 K.2019/1442

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, davalı ...'a ait ve kendi idaresindeki, davalı ... şirketine ... poliçesi ile sigortalı araç ile davacı ...'e ait aracın çarpışması sonucu meydana gelen kazada davacıların yaralandıklarını, tedavi gördüklerini ve malul kaldıklarını, kaza nedeniyle manevi olarak acı ve ızdırap çektiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacıların her biri için 10.000,00'er TL manevi tazminat (HDI sigorta şirketi hariç), davacıların her biri için 5.000,00'er TL maddi tazminat-tedavi giderlerinin dava tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitleri ile sorumlu olduklarını, kusur ve maluliyet oranlarının tespiti için ATK'dan rapor alınmasını, davacıların SGK’dan herhangi bir ödeme alıp almadığının tespitini, manevi tazminatın sigorta teminatı dışında kaldığını, davalı şirketin ödeme için temerrüde düşürülmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., kusuru olmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 670,90 TL maddi tazminatın, davacı ... için 658,95 TL maddi tazminatın davalı ...'dan olay tarihi olan 10/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı

...Sigorta A.Ş'den (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin maddi tazminat taleplerinin reddine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 10/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine, dair karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davacı ... lehine hükmedilen 658,95 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi, davacı ... lehine hükmedilen 670,90 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminata dair karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ...'ın davacılar lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Sorumluluğu doğuran olayın, zarar görenin vücut bütünlüğünü ihlâl etmesi hali BK m. 46/I’de özel olarak hükme bağlanmıştır. Bu hüküm gereğince “Cismani bir zarara düçar olan kimse külliyen veya kısmen çalışmaya muktedir olamamasından ve ileride iktisaden maruz kalacağı mahrumiyetten tevellüt eden zarar ve ziyanını ve bütün masraflarını isteyebilir”. Bu hüküm gereğince, vücut bütünlüğünün ihlâli halinde mağdurun malvarlığında meydana gelmesi muhtemel olan azalmanın ve dolayısıyla maddî zararın türleri; masraflar, çalışma gücünün kısmen veya tamamen kaybından doğan zararlar ve ekonomik geleceğin sarsılmasından doğan zararlar şeklinde düzenlenmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 46. maddesinde belirtilen “bütün masraflar” deyimi çok geniş kapsamlıdır. Bu giderlere zarara uğrayanın katlanmak zorunda kaldığı bütün giderler dahildir. Bu bakımdan zarara uğrayan, tedavisi için yapılan ulaşım ve tedavi giderlerini isteyebilir.

Davacılar, dosyaya sunulan belgeler ile ulaşım masrafı olarak toplam 466,00 TL ve bez masrafı olarak 11.300,00 TL masraf yapıldığı iddia edilmiştir. Mahkemece, alınan 06.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda, talep edilen bahse konu zarar kalemleri hakkında değerlendirme yapılmış, mahkemece davacıların geçici işgöremezlik talepleriyle ilgili tazminat belirlenmiş ve davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Olayın niteliği gereği bütün giderlerin belgelendirilmesi olağan hayat tecrübelerine aykırıdır. Bu konuda 818 sayılı BK 42/2. maddesi yol gösterici nitelikte olup aynı zamanda zararın gerçek miktarını belirleyecek olan hakime de bir görev yüklemektedir.

Bu durumda, davacılara ulaşım ve tedavi giderlerini kanıtlama imkanı tanınmalı, davacıların bu giderlerini kanıtlayamaması durumunda belgelenemeyen ancak tedaviye bağlı olarak yapılması olanaklı bulunan ulaşım ve tedavi giderleri yönünden davacıların tüm tedavi evrakları getirtilerek, yaralanma derecesi ve iyileşme süreci de gözetilerek uzman doktor bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre 818 sayılı BK'nın 42. maddesi gereğince olayın özelliği değerlendirilmek suretiyle bu kalem isteklere ilişkin karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.