KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/5057 E., 2016/4710 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, müteveffa ...'ın ING Bankası ... Şubesinden 10.000,00 TL ihtiyaç kredisi çektiğini, kredi çekerken davalı sigorta şirketi tarafından hayat sigorta poliçesi yapıldığını, murisin 26.05.2014 tarihinde henüz çektiği kredinin 8 taksidinin ödendiği bir halde aniden vefat ettiğini, davalı sigorta şirketine başvurduklarını ancak davalının murisin hastalığını gizlediği ve beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını belirterek ödeme yapmadığını, murisin herhangi rahatsızlığı olmadan aniden vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.344,00 TL sigorta bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, dain mürtehin bankanın muvafakati olmadan dava açılamayacağını, sigortalı murisin beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, hastalığını gizlediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; muris tarafından çekilen kredinin ihtiyaç kredisi olduğu, uyuşmazlılığın tüketici işlemi olup ticari dava olmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve kararın kesinleşmesinden sonra ve talep halinde dosyanın görevli ... Nöbetçi Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davanın 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Yasadan sonra açılmasına, 6502 sayılı Yasanın
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/5057, K. 2016/4710, 13 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama