Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/5960 K.2019/1931

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin eş/babaları...'in, 16.04.2009 tarihinde, idaresindeki davalı ... şirketine trafik sigortalı araç ile geçirdiği tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini ve destekten yoksun kaldıklarını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş için 700,00 TL., kızı Zeynep için 300,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 28.03.2014 tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, Ümmügülsüm için 129.423,30 TL. ve Zeynep için 20.576,70 TL olarak taleplerini ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacı ... için 129.423,30 TL, ... için 20.576,70 TL'nin 28/03/2014 temerrüt tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşları olduğundan, davacılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tüm tazminat toplamı üzerinden tek vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.