Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/6010 K.2016/7494

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı

-K A R A R-

Davacı vekili, 11.01.2013 tarihinde davalı 'na ait, ’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, aracın müvekkile ait araca tam kusurlu olarak çarparak hasar verdiğini, araç değer kaybı için 1.140,00 TL, kazanç kaybı için 560,00 TL için 1.700,00 TL asıl alacak, 96,06 TL işlemiş faiziyle birlikte toplam 1.796,06 TLİcra Müdürlüğünün 2013/13810 esas sayılı icra dosyasıyla davalılar aleyhine icra takibi başlattıklarını, borçluların süresi içerisinde borçlu olmadıklarını iddia ederek borca itiraz edip takibi durdurduklarını, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptaline ve asıl alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; .İcra Müdürlüğü'nün 2013/13810 esas sayılı icra dosyasında, icra takibinin kısmen iptali ile davalı aleyhine başlatılan icra takibinin 1.400,00 TL üzerinden devamına, diğer davalı ... AŞ Aleyhine başlatılan icra takibinin 1.000,00 TL üzerinden devamına, davanın kabul edilen miktarına göre 280,00 TL icra

inkâr tazminatının 200,00 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 80,00 TL icra inkâr tazminatının da davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığından tahsiline fazla talebin reddine karar verilmiş; karar, davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda 1.400,00 TL maddi tazminata hükmedilmiş olup buna göre açıklanan nedenlerle karar davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.