Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/676 K.2017/10392

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu aracı sevk ve idare eden davacıların eşi/ babası/ oğlu olan ...'ın yaptığı tek taraflı kazada öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını belirterek, belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada sonradan artırılmak üzere 1.000,00 TL. tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 03.07.2015 tarihli artırım dilekçesiyle, toplam taleplerini 221.422,25 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, poliçe limitiyle sınırlı olarak ve kusur oranında zarardan sorumlu olduklarını, ... tarafından yapılmış ödemenin tazminattan düşülmesi gerektiğini, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davacı anne ... için 23.806,80 TL, davacı eş ... için 152.216,56 TL. ve davacı çocuk ... için 45.398,89 TL. olmak üzere toplam 221.422,25 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 17.03.2014 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacıların talep edebileceği destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması konusunda alınan ve mahkemece de benimsenen 09.06.2015 tarihli kök ve 10.06.2015 tarihli ek bilirkişi raporlarının izahat kısmında.

PMF Tablosu dikkate alındığında desteğin olay tarihindeki yaşına göre muhtemel bakiye ömür süresinin 34 yıl ve davacı eş ...'in kaza tarihindeki yaşına göre muhtemel bakiye ömür süresinin 39 yıl olduğu; davacı eşin bakiye ömür süresi, desteğin bakiye ömür süresinden uzun olduğu için de davacı eşin desteğin bakiye ömür süresinin sonuna kadar destek alacağı kabulü ile davacı eş ... için hesaplama yapıldığı ifade edilmiştir.

Ancak, anılan raporların hesaplamaya ilişkin kısımları incelendiğinde; davacılar desteği ...'ın muhtemel bakiye ömür süresinin sonu 2048 yılı olmasına rağmen, davacı eş ... için desteğin ömür süresini de aşar biçimde 2053 yılına kadar hesaplama yapılarak hüküm altına alınan tazminat miktarının saptandığı görülmektedir. Bilirkişi tarafından fazla hesaplama yapıldığı açıktır.

Bu durumda mahkemece; Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu'na göre davacı eş ...'in muhtemel bakiye ömür süresinin, destek ...'ın muhtemel bakiye ömür süresinden uzun olması nedeniyle, desteğin bakiye ömür süresinin sonu olan 2048 yılı esas alınarak davacı ...'in hakettiği tazminat miktarının belirlenmesi konusunda, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, fazla hesaplama içeren rapora göre ve eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.