Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/8479 K.2019/4943

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davacı vekili ve davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yönetimindeki araca, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu müvekkilinin malul kaldığını, tedavi gideri yaptığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sağlık harcaması için 500,00 TL, işgöremezlik geliri ve diğer giderler için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 1.500,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faizi ile davalılardan (davalı ... maneviden sorumlu değil) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle işgöremezlik tazminatı talebini 33.959,27 TL, belgeli tedavi gideri talebini 2.603,57 TL’ye yükseltmiş, yargılama sırasında belgeli tedavi gideri yönünden SGK’nın davaya dahil edilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davacı için 1.9.2010 tarihinde 6.426,89 TL tedavi giderinin ... Üniversitesine ödendiğini, davacının maluliyet oranının, gerçek zararın tespiti gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı SGK vekili, iş mahkemesinin görevli olduğunu, davanın husumetten ve esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dahili davalı SGK ile ilgili tedavi gideri talebinin reddine; davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile; 33.959,27 TL iş göremezlik tazminatı ile 2.603,57 TL tedavi giderlerinin, 1.000,00 TL iş göremezlik ve 500,00 TL tedavi giderinin olay tarihinden, kalanının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiliyle davacıya verilmesine; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile takdir olunan 8.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...Yem Sanayi Tic. A.Ş.'den olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın (aşağıdaki bentlerde belirtilen hususlar dışında) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, ceza zamanaşımının dolmamış olmasına göre, davacı vekili ve davalı ... Sanayi ve Tic. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı tarihten sonra yürürlüğe giren ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Kanun'un 59. maddesinde "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı" düzenlemesine; Kanun'un geçici 1. maddesinde

de "Bu Kanun'un yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabı'nın yükümlülüklerinin sona ereceği" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu düzenlemeler ile, trafik kazasından kaynaklanan ve KTK'nun 98. maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri bakımından, trafik sigortacısı ile sorumluluğunu üstlendiği ve poliçe primini yatıran araç işleteni ve onun sürücüsünün sorumluluğu son bulmuştur.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, Sosyal Güvenlik Kurumu, 6111 sayılı Kanun ile değiştirilen 2918 sayılı Kanun'un 98. maddesi kapsamında, tüm tedavi giderlerinden değil ancak sözkonusu madde kapsamında kalan tedavi giderlerinden sorumludur. Belgeye dayanmayan tedavi giderleri, 6111 sayılı Kanun kapsamında değildir. Belgeli olmayan tedavi giderlerinden SGK sorumlu olmayıp, sigorta şirketi ile araç işleteni ve sürücüsünün sorumluluğu devam etmektedir.

Somut olayda; davacı 25.5.2010 tarihli trafik kazasına bağlı yaralanması nedeniyle yaptığı tedavi giderlerinin de davalılardan tahsilini talep etmiş, mahkeme tarafından adli tıp uzmanından aldırılan 25.02.2015 havale tarihli bilirkişi raporuna göre toplam 2.603,57-TL belgeli tedavi gideri tespit edilmiş, mahkemece 2.603,57-TL belgeli tedavi giderinin dahili davalı SGK dışındaki davalılardan tahsiline hükmedilmiştir.

Bilirkişi raporunda dava tarihi olan 20.12.2010 tarihinden sonra davacı tarafından 5.1.2011, 6.1.2011 ve 7.1.2011 tarihlerinde yapılan 30,00’ar TL’lik üç adet fizik tedavi faturasının da belgeli tedavi gideri olarak 2.603,57-TL’nin içerisine dahil edildiği görülmüştür. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda mahkemece; davacı davanın açıldığı tarihten önce yaptığı belgeli tedavi giderlerini bu davada talep edebileceğinden, yargılama sırasında yasal hasım haline gelen dahili davalı SGK'nın davadan önce yapılan belgeli tedavi giderlerinden sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile temyiz eden davalılardan ... Yem Sanayi ve Tic. A.Ş.’nin sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

3-Kabule göre de; davacı ıslah dilekçesinde talep edilen tüm maddi tazminat için kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep ettiği ve davalı ... hükmü temyiz etmediği için mahkemece tüm alacak yönünden kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği halde, kaza ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru değildir.