Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/9086 K.2019/3796

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacı ... ile oğlu davacı ...'ın kaldırımda yürüdükleri sırada, kontrollü kavşakta iki aracın karıştığı trafik kazasında araçlardan davalı ... kontrolündeki aracın kaldırıma çıktığını ve müvekkillerinden ... ve oğlu ...e çarptığını, bu çarpma nedeniyle ...'in kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığını belirterek ... için 7.500,00-TL, baba ... için 7.500,00 TL, anne ... için 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili kusuru kabul etmeyerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davacı ... için 5.000,00-TL, davacı ... için 3.000,00 TL, davacı ... için 2.000,00 TL, olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Temyize konu kararda davalı aleyhine, davacılardan ... lehine hükmedilen 2.000,00 TL manevi tazminat, miktar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin ... lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.