KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/9105 E., 2019/2644 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... ve ... tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06.03.2019 Çarşamba günü taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu kaza tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi bulunmayan aracın dava dışı ...'ın yolcusu olduğu motosiklet ile karıştığı kazada ...'in yaralanmasına neden olduğunu, ...'in yaralanması nedeni ile müvekkili kurum tarafından ...'e toplam 69.498,00 TL ödeme yapıldığını, ödemenin rücuen tahsili için yapılan takibe davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini, takibin devamını ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir. Davalı ... ve ..., davanın reddini savunmuştur.
Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalılar ... ve ...’nın temyizi üzerine, Dairemizin 20.11.2014 gün ve 2013/12540-2014/16523 sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davacının davasının ve birleşen davanın kabulü ile her iki dosyadan da davalıların yapmış olduğu itirazın ayrı ayrı iptaline takiplerin kaldığı yerden devamına, 26.062,00 TL alacağın 03/10/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, 43.436,00 TL alacağın 23/11/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, her iki dosya açısından da icra inkar tazminatının reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/9105, K. 2019/2644, 7 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama