Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/9807 K.2019/3536

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılar-karşı davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın 16.9.2011 tarihinde davacılar murisi yaya ...'a çarpması sonucu ...'un hayatını kaybettiğini, davalı sürücünün ceza yargılamasında beraatine karar verildiğini, ceza hakimliğinin kararının hukuk hakimini bağlamayacağını beyanla; davacı anne için 2.500,00 TL, kızı için 2.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, her bir davacı için 7.500,00 TL manevi tazminatın davalı sürücü ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sigortalı sürücünün kusursuz olması nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı ... vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, zamanaşımı definde bulunarak müvekkilinin kusursuz olduğundan davanın reddini savunmuş, kaza nedeniyle araçta maddi hasar meydana geldiğini beyanla şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl dava yönünden; davacı-karşı davalı tarafından davalılar aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasının reddine, karşı dava yönünden; davalı-karşı davacı vekili tarafından açılan tazminat davasının kısmen kabulü ile 1.528,22 TL tazminatın 16.9.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar-karşı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2015 yılı için 2.080,00 TL'dir.

Temyize konu karar davacılar-karşı davalılar aleyhine hükmedilen 1.528,22 TL maddi tazminat, miktar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacılar-karşı davalılar vekilinin karşı davaya ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; ceza dosyasındaki oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporundaki kusur tespitinin benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre; davacılar-karşı davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.