KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2017/1501 E., 2019/9711 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; müvekkili banka ile ... arasında 09/09/2013 tarihinde bireysel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalının vadesi geldiğinde borca ilişkin ödeme yapmadığını ve bu suretle alacağın temini için İstanbul 13. İcra Müdürlüğü'nün 2014/11327 Esas sayılı dosyası ile yasal takibin başlatıldığını,05/11/20104 tarihinde haciz işlemi gerçekleştirildiğini, haczi kabil mal bulunmadığını, bu suretle bu tarihteki haciz tutanağının geçici aciz vesikası niteliğini haiz olduğunu, davalı ...'ın maliki bulunduğu Hadımköy 265 ada, 9 parsel, 9 nolu bağımsız bölüm nolu taşınmazı 17/01/2014 tarih 1115 yevmiye ile eşi ... sattığını,
davalıların 28/01/2014 tarihinde verilen karar ile anlaşmalı olarak boşandıklarını belirterek söz konusu tasarrufun alacaklarının ızrar kastı ile yapıldığı gerekçesi ile yapılan tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili;aciz vesikasının alınmasının dava şartı olduğunu, müvekkili ile diğer davalının 2012 yılından bu yana ayrı yaşadıklarını, hiç bir araya gelmediklerini, dava konusu konutun, müvekkilinin altınları ve çalışarak yaptığı katkı ile satın alındığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davalı ...'in dava dışı eşinden olan çocukların doğum tarihi göz önüne alındığında ve dosya kapsamına göre davalıların kredi sözleşmesi tarihinden çok önce ayrı yaşadıkları, buna göre davalı ...'in diğer davalı borçlu ... mali durumunu ve alacaklıdan mal kaçırma kastını bilecek durumda bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2017/1501, K. 2019/9711, 21 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama