Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/3789 K.2018/463

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı, davalının kullandığı aracın kendi aracına arkadan çarpması sonucu aracında meydana gelen 5.000,00 TL zararın ödenmediğini, davalıdan zararını karşılaması için defalarca talepte bulunduğunda ise hakaret içerikli mesaj gönderip kendisini rencide ettiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL manevi, 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının maddi tazminata yönelik davasının 500,00 TL yönünden kabulü ile fazlaya yönelik talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise 1.000,00 TL yönünden kabulüne, fazlaya yönelik taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2017 tarihinden itibaren 2.270,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Mahkemece davacı bakımından 500,00 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiğinden, davalı yönünden maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümler ayrı ayrı kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.