Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/3870 K.2019/10345

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'nın 09/06/2011 günü meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, olayın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, belirterek müvekkili ... (eş) için 45.000,00-TL, diğer müvekkillerinin her biri için (çocuklar) 5.000,00'er TL (x 11 = 55.000,00 TL) olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini, ayrıca müvekkili eş ... fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere ...'nın 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren sigorta şirketi için poliçe kapsam ve limit dahilinde ve ticari temerrüt faizi ile, diğer davalılar için yasal faiziyle, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, kazanın oluşumunda tam kusurlu olanın müteveffa ...'nın olduğunu, ayrıca müteveffanın ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatını kabul etmediklerini, davacının mirasçıları için talep edilen manevi tazminatı da kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair ilk kararı, dairemizin 22.11.2016 tarih 2014/14739 Esas 2016/11801 karar sayılı ilamı ile hükmedilen manevi tazminatların bir miktar arttırılmasından bahisle bozulmuş, bozmadan sonra, mahkemece, Davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 10.000,00 TL, diğer davacıların her biri için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 65.000,00 TL manevi tazminatın 09/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370) Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için ayrı ayrı takdir olunan manevi tazminatların bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.