Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/3964 K.2018/6827

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada desteğin öldüğünü açıklayıp fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00'er TL maddi tazminat ile 30.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

Davalı ...Ş. vekili; dava konusu olay ile ilgili davacılara ödeme yapıldığını, ...'nun 111/2 maddesinde ki 2 yıllık hak düşürücü süre geçirildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın ...'nın 111/2 maddesinde düzenlenen hak düşürücü süre nedeniyle reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 20.759,63 TL maddi, 5.000,00 TL

manevi, davacı ... için 700,40 TL maddi, 3.500,00 TL manevi, ... için 1.160,64 TL maddi, 3.500,00 TL manevi, ... için 4.691,92 TL maddi, 3.500,00 TL manevi, ..., ..., ... ve ... için 3.500,00'er TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı ...'nın 111.maddesine göre; "Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da,yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir."

Somut olayda; davacılara, davalı ...Ş. tarafından 20.02.2007 tarihinde dava konusu kaza nedeniyle 37.967,00 TL ödenmiştir. Ancak dosya kapsamında davalı tarafından ... md.111 kapsamında bir anlaşmanın (ibra vs.) olduğu ispat edilememiştir. Buna göre; davalı tarafından ibraname olmaksızın tek taraflı olarak davacının zararına ilişkin ödediği miktarın makbuz hükmünde olduğu ve hesaplanacak tazminattan indirim sebebi olduğu göz önünde bulundurularak bakiye kalan zararını isteyebileceği kabul edilerek yargılamaya devam olunması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı vekili, dava konusu kaza sonucu desteğin ölümünden dolayı duyulan üzüntü nedeniyle desteğin eşi için 30.000,00 TL. manevi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece, talebin kısmen kabulüne karar verilerek hükümde belirtilen miktarda manevi tazminata karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde

edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece; meydana gelen trafik kazası sonucu, desteğin eşi ... için duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, oluşan zararın ağırlığı hususları gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha fazla manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan az miktarda manevi tazminata hükmedilmesi de uygun görülmemiştir.