Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/476 K.2019/9403

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, maddi tazminat davasının konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı şirkete sigortalı ... plaka sayılı aracın, 03/11/2010 tarihinde yapmış olduğu kaza neticesinde müvekkilinin ağır derece yaralandığını ve sakat kaldığını, müvekkiline kaza nedeniyle herhangi bir ödeme yapılmadığını, vücudundaki kalıcı arazlar ve sakatlığı devam etmekte olup, müvekkilinin maluliyetine sebep olduğunu, müvekkilinin hayatı boyunca maruz kalacağı bu durumdan dolayı derin üzüntü içinde olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin tüm hakları saklı kalmak kaydıyla,

müvekkilinin çalışamamasından dolayı uğramış olduğu gelir kaybı ve çalışma gücünü sürekli kaybetmesinden dolayı 17.000,00 TL maddi tazminatın olayın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın olayın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sigorta AŞ vekili davanın reddini savunmuş, davalı asıl ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat davası konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.