Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2017/5426 K.2019/10048

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten/ sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu traktörün, davacıların eşi/ babası ...'a çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla, 1.100,00 TL. maddi ve 70.000,00 TL. manevi tazminatın ölüm tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 26.05.2011 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini davacı ... için 37.720,00 TL'ye ve davacı ... için 18.860,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat taleplerini atiye terk etmiş olmaları nedeniyle, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 8.000,00 TL. ve diğer davacılar için 4.000,00'er TL. olmak üzere toplam 24.000,00 TL'nin, davacılar murisinin ölüm tarihi olan 29.12.2008'den işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline dair verilen hükmün, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 20.03.2017 tarih, 2014/19966 Esas ve 2017/2884 Karar sayılı ilamı ile; "davacılar için hükmedilen manevi tazminatların dosya kapsamı ile hak ve nasafete uygun bulunmadığı" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacıların manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı eş Beratiye için 10.000,00 TL. ve diğer davacılar için 5.000,00'er TL. olmak üzere toplam 30.000,00 TL'nin davacılar yakınının ölüm tarihi olan 29.12.2008'den işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline; kesinleşen diğer yönler hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle, ölenin yakınlarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava konusu kaza sonucu davacılar yakınının ölümünden duyulan üzüntü nedeniyle, ölenin eşi/ çocuğu olan davacılar için toplam 90.000,00 TL. manevi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilerek hükümde belirtilen miktarlarda manevi tazminata karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Mahkeme tarafından hükmedilen manevi tazminatların düşük olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasından sonra, davacılar için manevi tazminatın takdiri esnasında, davacıların ölene olan yakınlıkları nedeniyle duyacakları elemin derinliği, davacılar yakınının kazada % 10 oranında tali ve davalının % 90 asli kusurlu olduğu; davacılar yakınının kazadan 27 gün sonra öldüğü ve davacıların bu uzun süreci de yaşamış olmakla üzüntülerinin artmış oluşu gibi somut olayın özellikleri yeterince dikkate alınmamıştır. Somut olayın özellikleri ile hak ve nasafet kuralları gereği, bir miktar daha yüksek manevi tazminata karar verilmeyişi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.